من توراتاآسمانها

من توراتاکهکشانها

اززمین تاآسمانها

((دوست می دارم))

عشق من

باز با من سخن از عشق بگو

ای سراپا همه خوبی و صفا

به خدا محتاجم

من چو ماهی که ز دریا دور است

و شن گرم کنار ساحل

پیکرش را گور است

موج امید و وفا می خواهم

من تو را می خواهم .

من تو را می خواهم ای دریا

ای به ظاهر همه تندی ، همه خشم

و به دل

گرم و آرام و پر از شور و حیات

من چو گل که به اشک شب و لبخند سحر محتاج است

به تو روشنگر جان محتاجم ....

به تو هم چون خورشید و به هر قصه ی عشق

که بگویی با دل

چو هوا محتاجم

همچو خورشید بتاب تا چو گل پر بگشایم از شوق

تا بپیچد همه جا عطر اشعار ترم

و بخوانند همه و بدانند همه

که تو را می خواهم ای خورشید

و ببینند همه

که به تو محتاجم

به تو چون سرو بلند

که بر آن ساقه ی نیلوفر نازک پیچید

همچو آن پیچک لرزنده ی خرد

تارهایی ز وفا می پیچم

تا جدا هیچ نگردی از من

با تو می مانم در باغ وجود

با تو می میرم ای بود و نبود

من به تو محتاجم

به محبت به وفا محتاجم

به خدا محتاجم

جای تو همیشه خالیه

توی این قصر خیالی

که واسه خودم میسازم روی ابرای شمالی

جای من همیشه تنگه

توی اون قلبی که ...

اما خوب اینجا توی قلبم

گفته بودم اگه دلت گرفته ست

كنج دلم جا واسه ي دلت هست

شايد دلت خواست و پاهات نيومد

يا شايدم دلت باهات نيومد

هر چي كه هست بذار كه گفته باشم

هرجا كه هست دلت منم باهاشم

قطره قطره وجودت

لحظه لحظه ی زندگیمه

پس بگذار

این قطره ها را جمع کنم

تا زندگیم سرشار از تو شود

باور کن اگر ما نخواهیم باد نخواهد وزید!!

اگر ما نخواهیم پائیز جرئت آمدن نخواهد داشت

اگر ما نخواهیم ابرها هرگز شروع به باریدن نخواهند کرد

اگر ما نخواهیم آب از آب تکان نخواهد خورد  

اگر ما نخواهیم هیچ فاجعه ای رخ نخواهد داد

و اگر خدا نخواهد حتی برگ از درخت نخواهد افتاد

بهترين دوست اون دوستيه كه :

بتوني باهاش روي يك سكو ساكت بشيني و

چيزي نگي و وقتي ازش دور ميشي حس كني

بهترين گفتگوي عمرت رو داشتي …

 چه بگویم که غم ازدل برودچون تو بیایی

توراسپيدوهرچه جزتوراسياه مي كشم

                  به چشم توكه مي رسم سه بارآه مي كشم

گلي؟ستاره اي؟پرنده اي؟فرشته اي؟چه اي

نردبان اين جهان ماومني است

                          عاقبت اين نردبــــان افتادني است

لاجرم هركس كه بالاترنشست

بعدازاین عشق به هرعشق جهان می خندم

به هوس بازی این   بی خبران   می خندم

خنده تلخ من از    گریه   غم انگیزتراست

کارمن از گریه  گذشته که به آن می خندم

وكسي  گفت بهاراست

  ومن باشبنم روي يك برگ گل ياس نوشتم:

اي كاش اين بهاري كه همه مي گويند

                                      بي خبرمي آمد

شايدآنوقت زشوقش

                            همه گل مي داديم.

اگر روزي دشمن پيدا كردي ، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي!

اگر روزي تهديدت كردند ، بدان در برابرت ناتوانند !

اگر روزي خيانت ديدي ، بدان قيمتت بالاست !

اگر روزي تركت كردند ، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد !

                            سلام عاشقونه

به انتظارآمدنت لحظه هاراشماره کردم ،آمدی ونسیم آمدنت جاده ی بی انتهای روحم راعطرآگین کرد ،تودرسراب اندیشه ام شکل گرفتی وبرای من برترین معنای محبت رابه ارمغان آوردی ودرنگاه پرمهرت شقایق راپرستیدی ومرادرخیال پرستش شقایقها دیوانه کردی ،قلب تورمزهستی رادرشریان خاطراتم دوانیدومن هرلحظه تازه وتازه ترشدم زیبایی کلام تو روحم رابه ضیافت عاشقان شب فراخواند ومن تورایافتم.

  توراکه آشناترین بودی وبرترین هستی وجاودانه ترین خواهی بود،تودرترانه ی تنهایی قلب من واژه ی همیشگی خواهی بود ودرطراوت لحظات زندگی شوروشوق گام برداشتن تودرانعکاس دل ودیده نوربوده ای ودرشهرآرزویم ،آرزویی دور- بی توسرشک چشمانم همیشه جاری خواهدبود پس ((ای برترین معنای عشق همیشه بامن باش))

نیمه شعبان که تجلای اوست

ماه گل و گاه تولای دوست

گل مخمل از چهر زیبای اوست

باغ گل افشان به قدمهای دوست

سلام

تازه شروع كردم

اما بهتر مي شه!